Home

Na een moeilijk afscheid in Port-Elizabeth was het tijd om dan toch naar huis te gaan. Met de vrijwilligers van Thamsanqa zijn we de laatste dag langs alle huisjes gegaan om van alle kinderen en huismoeders afscheid te nemen. De kinderen hebben lieve briefjes en tekeningen voor ons gemaakt, ik geloof dat ik nog nooit zo veel op een dag geknuffeld heb.
Simphiwe(een van de huisvaderds) heeft ons nog meegenomen naar de shags. Dit is het meest arme gedeelte van de township waar mensen in huisjes wonen van bij elkaar geraapt afval met een golfplaatje erop. We mochten naar binnen om te kijken.

Dit weekend was geweldig! We hebben in een paar dagen meer grenzen overschreden dan wanneer dan ook. Allereerst hadden we met 7 vrijwilligers een busje gehuurd waar, jawel, ik achter het stuur moest gaan zitten. Nou zo gezegd zo gedaan en zo gingen wij vrijdagochtend op pad naar Knysna. Hier hadden we een hostel geboekt omdat een aantal vrijwilligers wilden gaan Skydiven. Dit was leuk om te zien! Ze sprongen uit een vliegtuig van 3.5 kilometer hoogte. ´s avonds zijn we lekker uit eten geweest in Knysna, en toen naar bed gegaan.

Zoals je uit mijn vorige berichtjes hebt kunnen opmaken zijn wij met de vrijwilligers druk bezig om alle huisjes mee uit te nemen. We zijn gaan winkelen met alle kids, met de jongens naar het strand en de bioscoop, met de kleine kinderen naar de speeltuin en de grotere meiden hebben gister avond een geweldige modeshow gegeven, iedereen stond te stralen op het podium.

De afgelopen week is voorbij gevlogen. We zijn zondag terug gekomen uit Kaapstad, en maandag weer naar het project gegaan. ´s avonds hadden we een feest hier in huis om een aantal redenen. Winanda´s verjaardag, Twee Duitse meisjes die hier al een jaar in Port-Elizanbeth zitten gaan weg en mijn mede vrijwilligster van Thamsanqa, Jessica is vandaag ook vertrokken.

Dinsdag zijn we weer met volle moed naar het project gegaan en ik dacht dat het een leuk idee zou zijn om schmink mee te nemen. Nou dit hebben we geweten. Bij de kleine kids hadden we de boel nog aardig onder controle, maar toen de iets oudere kinderen thuis kwamen van school moesten ook wij er aan geloven. Ik zat er helemaal onder! Het was geweldig en heb nog nooit zo veel gelachen, voor een dagje waren wij ook gekleurd:)

Zoals jullie weten zijn we donderdagavond met zijn 4en in de bus gestapt om naar Kaapstad te rijden. Deze rit was deels aangenaam, omdat Peter overal waar wij komen aankondigt dat die geweldige vrijwilligers uit Holland er zijn om iedereen in Afrika te redden, en die moeten toch wel een geweldig plaatsje krijgen. Dus hadden wij een plek met ongelooflijk veel beenruimte. Helaas kwamen er achter ons 4 mensen zitten die de hele nacht heerlijk muziek aan het luisteren waren, zonder oordopjes, en waarvan er een heel hard zat te niezen, hoesten en rochelen. Jammie:)

Gelukkige heb ik door het meeste heen lopen ronken en kregen we om 6:00 's ochtends een warm welkom van Clive(onze gids) in Kaapstad. We zijn naar zijn huis gereden waar wij, na een kop lekkere rooibosthee, in ons bedje zijn gekropen. om half 9 ging de wekker weer en met moeite kwamen wij uit bed maar de geur van geroosterd brood en vers fruit kwam ons al tegemoed, ja er werd goed voor ons gezorgd.

Vandaag was onze vrijwilligersdag. Binnen Port-Elizabeth steunt Be-more 4 projecten waar Thamsanqa er een van is. De andere 3 zijn Ithemba, Ubomi Obuchi, en het Human Dignity Centre. De vrijwilligersdag houdt in dan we met alle vrijwilligers samen komen en een ronde maken langs alle projecten om te zien wat iedereen nou eigenlijk doet.

We begonnen bij het Human Dignity Centre. Dit zijn een paar gebouwen die ergens afgelegen in een bos staan. We kwamen aanlopen en zoals je in Nederland eekhoorns in het bos ziet, zie je hier apen. Dit was grappig. Toen mochten we naar binnen. Het HDC is eigenlijk een soort dagbesteding. Kinderen die geen geld hebben kunnen daar komen om toch de lessen te krijgen die ze anders op school zouden hebben maar ook ouderen kunnen hier handarbeiden en op die manier hun steentje bijdragen. De kinderen hier zien er vrij onverzorgt uit, vieze haren, tanden en vuile gezichtjes. Maar ze lachen wel.

Zondag zat gelukkig het weer mee en zijn we toch nog op safari gegaan. Het park waar we heen zijn geweest heet Kragga Kamma. Met alle 10 vrijwilligers (want er zijn er ondertussen nog 2 bijgekomen) zijn we in drie auto's op weg gegaan. Ondanks dat het mooi weer was waren de sporen van de regenbuien nog goed te zien. De zandwegen zaten vol blubber en na het rijden hier is het rijden op de zuid-Afrikaanse wegen een eitje.

Het park zelf was geweldig. we hebben mooie dieren gezien zoals Udo's, giraffen, verschillende soorten herten en cheeta's. Bij deze cheeta's hebben we ook in de kooi gezeten en die mochten we aaien. Dit was op zich best spannend omdat als er een op de grond lag die je dus kon aaien, de anderen er gewoon omheen liepen. Een apart gevoel.

Vrijdag is onze rustdag, de reden hiervoor is dat de werkende mensen in de townships op vrijdag hun loon krijgen. Het eerste wat hiermee gedaan wordt is het utgeven aan alcohol en blijkbaar is het traditie om dit meteen ook allemaal te nuttigen. Daarom is het voor ons niet veilig om op vrijdag naar Motherwell te gaan en gaat de crèche ook niet door. Helaas was deze rustdag letterlijk in het watergevallen in verband met de storm.

De storm die dit weekend in Kaapstad is heeft nu ook Port Elizabeth getroffen. (100% regen)Helaas moeten we daarom de safari ook afzeggen. Wel zijn de berichten dat het zondag beter wordt dus daarom gaan we dan naar het Lion park. Hier kunnen we leeuwen aaien.. hopelijk kan dit door gaan! Wel grappig om te zien is dat hier in Afrika iedereen gewoon niet naar het werk gaat als het regent, dan ga je toch niet naar buiten?:)

Nou wij wel, ik heb vandaag voor het eerst in de auto gereden en na een poos kreeg ik gelukkig wel het gevoel dat ik eindelijk door heb dat je niet naar achter moet kijken als je rechts af slaat maar dat de auto's van voor aan komen:) Dit gaat helemaal goed komen!

Ik heb inmiddels om de kosten te onderdrukken een Afrikaans nummer. Mocht je me willen bereiken dan kun je daar op smsen of bellen
083 975 5056!

De eerste werkweek is bijna tot het einde gekomen en ik durf eerlijk te zeggen dat we deze week aardig wat hebben bereikt. Na veel planning hebben we vanochtend de kinderen op de creche blij gemaakt met rammelaars en kleine tamboerijntjes. Ze zijn helemaal los gegaan tijdens het zingen. Vervolgens zijn we naar het huisje van Lulanah(de huismoeder) gegaan en hebben we(net als de vrijwilligers vorige maand) zandbakken gemaakt van grote autobanden en zand. De hele buurt kwam langzaam de tuin in druppelen, ze vonden het zo geweldig.

De week is begonnen! We zijn vanochtend vroeg op gestaan en in ons autootje naar het township Motherwell gereden. Hier zijn de vier huisjes gevestigd. Op weg rij je van een super mooie buurt met grote huizen naar een wijk waar veel kleine huisjes vlak naast elkaar staan. Er lopen honderden mensen over straat en als je stil gaat staan met je auto komen er mensen naar je toe gelopen om dingen te verkopen. vandaag was er een man die aan ons raampje kwam kloppen toen we voor een stoplicht stonden: "I want to marry a white lady" en hij heeft vervolgens 3 koeien voor me geboden. Natuurlijk was ons standaart antwoord: we zijn allemaal al getrouwd.

Vandaag ben ik aangekomen in Port-Elizabeth. Wat een weer! je kunt bijna niet geloven dat het hier winter is. Het is ongeveer 20 graden en de zon schijnt heerlijk. Toch merk je de winter wel omdat het om 6 uur donker is en ijskoud wordt. Iedereen heeft dan ook al boodschappen gedaan en je hoeft je dan ook niet meer buiten te begeven. Binnen hebben we de haard aan en zitten we met zijn allen op een kamer omdat er geen verwarming in het huis is.

Op het vliegveld werd ik opgehaald en we reden meteen door naar het huis van Peter en Daphne. Zij zijn het gastgezin waar ik deze maand verblijf. het zijn super lieve mensen, ze koken heerlijk en Peter zit vol met Zuid-Afrikaanse verhalen over "vroegah". De mix van Engels, Zuid-Afrikaans en Nederlands is soms een beetje moeilijk te volgen maar interessant is het zeker. Het huis is super groot en we zitten hier met 8 vrijwilligers. Super gezellig dus!

Morgen is het zover! Alle koffers zijn gepakt en dan stap ik om 15:00 smiddags op Schiphol in het vliegtuig naar Zuid-Afrika. een vliegreis van 25 uur met twee keer overstappen. Een keer in Londen en een keer in Kaapstad. Ik dacht misschien is het handig om een weblog aan te maken zodat iedereen wie daar behoefte aan heeft mij kan volgen via deze site. :)

Ik ben er helemaal klaar voor en heb er super veel zin in! Het volgende berichtje zal komen vanuit een Plaatsje aan de kust van Zuid-Afrika: Port Elizabeth.